سینماطور (نقد و بررسی فیلم نفس عمیق)

وقتی دقیقه‌ها بی‌معنا می‌شوند، وقتی انتظار برای آمدن فردا به انباشت خستگی‌های جان منتهی می‌شود، وقتی تاریکی شب همچون باری سنگین روی سینه‌ات فشار می‌آورد، یک خواسته بیشتر نداری: چشم‌هایت را ببدی و بتوانی با تمام وجود یک نفس عمیق بکشی..

فیلم «نفس عمیق» به کارگردانی پرویز شهبازی فرصتی است برای اندیشیدن به چیزی که شاید اکنون تا عمق جان احساسش می‌کنیم.
«نفس عمیق» روایت ساده‌ای از دو جوان است که در دنیای بی‌انتهای خود به دنبال هوایی تازه می‌گردند.
فیلم شهبازی به‌دقت به این لحظات می‌پردازد، جایی که هر حرکت به‌گونه‌ای بی‌فایده و بی‌اثر می‌شود.
«نفس عمیق» از بدو ساخت به عنوان یکی از آثار متفاوت سینمای دهه هشتاد ایران شناخته شد، اما امروز تماشای آن به مراتب فراتر از مشاهده‌ی سرگشتگی یک نسل است.
تماشای جمعی «نفس عمیق» فرصتی است برای بازاندیشی در مورد خودمان، نسل گذشته، و آنچه در پیرامون‌مان می‌گذرد.